....Ooooh, the life of a pirate for me (8)

Ég svaf illa í nótt útaf stressi og var alltaf að vakna. Mér leið illa þegar ég fór að sofa og illa þegar ég vaknaði. Þetta er búið að vera erfiður dagur og klukkan ekki nema 10 um morgun. Ýmislegt er í gangi sem ég ætla ekki að útlista hérna, en verður vonandi komið í fastar skorður um hádegi. To sum up þá er þetta ekki góður dagur. Eða það hélt ég þar til ég opnaði emailið mitt og var minnt á það að í dag er Talk like a pirate day og að á föstudaginn er ég mjög líklega að fara í talk like a pirate day partý. Ef þið vitið ekki hvað ég er að tala um þá nenni ég ekki að útskýra það fyrir ykkur vegna þess að þá eruði sennilegast ekkert að fara að tala eins og sjóræningjar hvort sem er. En þið ættuð að gera það. Það er hollt fyrir geðheilsuna. Núna er ég til dæmis í rosalega góðu skapi, eins og ég var skapvond áðan.

 

Yo ho, yo ho, a pirate's life for me.
We pillage plunder, we rifle and loot.
Drink up me 'earties, yo ho.
We kidnap and ravage and don't give a hoot.
Drink up me 'earties, yo ho.

Yo ho, yo ho, a pirate's life for me.
We extort and pilfer, we filch and sack.
Drink up me 'earties, yo ho.
Maraud and embezzle and even highjack.
Drink up me 'earties, yo ho.

Yo ho, yo ho, a pirate's life for me.
We kindle and char and in flame and ignite.
Drink up me 'earties, yo ho.
We burn up the city, we're really a fright.
Drink up me 'earties, yo ho.

We're rascals and scoundrels, we're villians and knaves.
Drink up me 'earties, yo ho.
We're devils and black sheep, we're really bad eggs.
Drink up me 'earties, yo ho.

We're beggars and blighters and ne'er do-well cads,
Drink up me 'earties, yo ho.
Aye, but we're loved by our mommies and dads,
Drink up me 'earties, yo ho.
Yo ho, yo ho, a pirate's life for me. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

When I was just a lad looking for my true vocation
My father said now son, this choice deserves deliberation
Though you could be a doctor or perhaps a financier
My boy why not consider a more challenging career

Hey ho ho
You'll cruise to foreign shores
And you'll keep your mind and body sound
By working out of doors

True friendship and adventure are what we can't live without
And when you're a professional pirate
That's what the job's about

Now take Sir Francis Drake, the Spanish all despise him
But to the British he's a hero and they idolize him
It's how you look at buccaneers that makes them bad or good
And I see us as members of a noble brotherhood

Hey ho ho
We're honorable men
And before we lose our tempers we will always count to ten

On occasion there may be someone you have to execute
But when you're a professional pirate
You don't have to wear a suit

I could have been a surgeon
I like taking things apart
I could have been a lawyer
But I just had too much heart
I could have been in politics
Cause I've always been a big spender
And me...I could have been a contender

Some say that pirates steal and should be feared and hated
I say we're victims of bad press it's all exaggerated
We'd never stab you in the back, we'd never lie or cheat
We're just about the nicest guys you'd ever want to meet

Hey ho ho
It's one for all for one
And we'll share and share alike with you and love you like a son
We're gentlemen of fortune and that's what we're proud to be
And when you're a professional pirate

You'll be honest, brave and free
The soul of decency
You'll be loyal and fair and on the square
And most importantly

When you're a professional pirate
You're always in the best of company.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þessa mynd keypti ég mér einu sinni á amazon, af því ég elska hana. Mér finnst hún við hæfi í tilefni dagsins, og því er ég farin að horfa á hana.

Isis sjóræningjastelpa 

"NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEI!!!!"

Varúð; eftirfarandi texti verður ef til vill ekki mjög skiljanlegur fyrir þá sem ekki hafa spilað Ocarina of time.

Ég fann semsagt eldgamlan emulator á tölvunni minni í dag og fékk allt í einu brjálæðislega löngun til að spila Zelda. Vandamálið var bara það að einu sinni áttum ég og bróðir minn eina útgáfu af leiknum sem var bilaður og stoppaði alltaf beint eftir að maður er orðinn fullorðinn. Þá útgáfu var heldur ekki hægt að save-a. Ég ætlaði mér alls alls ekki að spila þá útgáfu af leiknum, heldur hina, sem okkur hafði áskotnast nokkrum árum seinna. Ég skoðaði báðar útgáfur mjög nákvæmlega og komst að þeirri niðurstöðu að önnur útgáfan væri yngri en hin og hlyti þar af leiðandi að vera sú rétta. Það hlakkaði í mér yfir  því hvað ég væri klár og ég byrjaði að spila og spilaði og spilaði allan daginn. Ég eyddi auka tíma í alls konar vitleysu (klára allar grímurnar, safna tokens, planta töfrabaunum...) og kláraði svo borðin þrjú sem maður gerir á meðan maður er lítill. Um klukkan 8 var ég búinn að öllu og hugðist gera mig fullorðna svo ég gæti haldið áfram með það sem mér finnst vera skemmtilegri parturinn af leiknum.

En nei. Ég hafði sumsé valið vitlausa útgáfu af leiknum. Og leikurinn fraus og ég gat ekki haldið áfram. Ég gargaði "neeeeeeeei! ANDSKOTINN!" og lokaði svo forritinu. Ég komst svo reyndar að því að á hinu save-inu er gamall leikur sem ég hafði verið að spila einu sinni þar sem ég er komin næstum því eins langt, en samt ekki alveg. Ég hef það bara ekki í mér að byrja aftur, ég er svo fúl :p

Og því spyr ég sjálfa mig; Afhverju í ósköpunum erum við ekki LÖNGU búin að henda þessum déskotans bilaða leik út!!!

Okei, okei, ég er að jafna mig. 

Og nei, áður en þið komið með einhverjar yfirlýsingar um að ég sé nördi og hefði átt að eyða tímanum í eitthvað uppbyggilegra, þá er ég búin að læra fyrir alla næstu viku, og svo er ég líka veik. Ég er meira að segja alveg rosalega rosalega slöpp. Ég er bara með beinverki og læti. Helvítis flensa. Og svo get ég eiginlega ekki verið veik á morgun, vegna þess að ég verð helst að mæta í skólann og ég gjörsamlega VERÐ að fara að kenna, og svo á ég líka að vinna niðri í JSB og að fara á dansæfingu sem ég verð rosalega svekkt yfir ef ég missi af. Ég ætla að reyna að taka bara nóg af Treo og sjá hvort ég nái ekki að fúnkera á morgun, en ég lofa engu :S Ég er allavega ekki alveg að fúnkera núna, hef enga matarlyst þótt það sé ógeðslega girnilegur kalkúnn í matinn og ég ligg bara upp í sófa, og hef varla hreyft mig þaðan síðan á hádegi.

Alltaf gaman að vera ég...

Annars var ég mjög dugleg í gær. Ég vaknaði klukkan 10, þvert á vilja undirmeðvitundar minnar sem sló símann í burtu þegar hann hringdi til að vekja mig og velti sér á hina hliðina. Mér tókst þó að dratta mér fram úr, prenta út glósur og vera komin upp á þjóðarbókhlöðu klukkan 11 að læra. Ég hafði aldrei komið á þjóðarbókhlöðuna áður og því var þetta mjög áhugaverð heimsókn fyrir mig. Mér leist bara rosalega vel á aðstöðuna þarna og lærði miklu miklu meira á þessum rúmu þrem tímum sem ég eyddi þarna heldur en ég hef gert allann síðasta hálfa mánuðinn í stofunni heima. Ég fílaði mig samt svolítið eins og ég væri sex ára þegar ég kom þangað fyrst, vegna þess að ég vissi ekki hvar neitt var og mér fannst allir hinir háskólanemarnir vera að horfa á mig og dæma mig. Það voru þeir samt örugglega ekki að gera. Ég tók mér smá hlé á lestrinum um hálf eitt og gekk aðeins og skoðaði mig um. Ég komst að því að það eru margar margar margar hillur á fjórðu hæð tileinkaðar breskum bókmenntum og ljóðum og ég gekk um og strauk bókunum um leið og ég las titla á svona hundrað bókum sem mig hefur alltaf langað að lesa en aldrei vitað hvar ég ætti að finna. Ég og þjóðarbókhlaðan (eða landsbókasafn öllu heldur) erum nú bestu vinir. Um kvöldið fórum við Addi svo á humarhúsið á Stokkseyri, þar sem ég fékk einhverja þá bestu þjónustu sem ég hef á ævi minni fengið, og maturinn var djúúúsí góður. Humarinn og kartöflurnar þarna eru bara það allra allra besta sem ég fæ! Verst hvað þetta er langt í burtu :p

Vikan sjálf leið bara frekar hratt. Ég var í fríi mestallan föstudaginn, og eyddi því ekki eins skynsamlega og ég eyddi afgangnum af helginni. Ég var eiginlega bara á netinu og að horfa á scrubs fram eftir degi og fékk svo vægt stresskast þegar ég áttaði mig á því að ég átti eftir að læra frekar mikið. En ég gat svosem sjálfri mér um kennt, ég eyddi fimmtudeginum í að vera úber félagslynd, fór á Highlander að hitta hina enskunemana, það var ekkert smá mikið fjör. Við nýnemarnir fórum í spurningakeppni og mitt lið vann. Eitt bjórglas á mann nema ég fékk kók af því að ég a)drekk ekki og b)er ekki orðin 20 ;) Ég dreif mig svo á dansæfingu, og fór aftur á Highlander. Það var svo gaman hjá okkur að spjalla bara og eitthvað og góður slatti af okkur fór ekki heim fyrr en um eitt-leytið. Sumir voru orðnir meira drukknir en aðrir, eins og á það til að fylgja svona kvöldum, en það var bara gaman. Ef framhaldið verður svona sé ég fram á frábært ár :)

Annars er þetta bara spurning um að koma sér í gírinn núna. Ég er ekki búin að læra neitt í 8 mánuði, sem er lengur en ég hef nokkru sinni farið án þess að læra. Og allt í einu á ég að lesa kannski 60 blaðsíður fyrir einn tíma. Ég skipulegg mig og skipulegg mig en það virðist bara alltaf fara eitthvað í klessu :D Ég held þetta sé bara spurning um að læra alltaf þegar ég get í frítímanum mínum, þangað til að ég er búin að læra allt fyrir næstu viku og þá get ég farið að fara í bíó og svona :D

Jæja, þetta er nú orðið ágætlega langt. Ég er að hugsa um að athuga hvort ég ég og Emulatorinn minn séum orðin vinir aftur. Ég sé ekki fram á að læra mikið í kvöld enda á ég bara hljóðfræðina eftir og næsti tími er í október, þannig að ég held að ég sé alveg góð :p Kominn tími til að endurnýja kynni mín við Link...

Isis tölvuleikjafíkill 

Slepptu mér, ég er dansari...

Eftirfarandi lag hefur hringsólað í hausnum á mér síðustu tvo daga;

Solla stirða heiti ég,
Klaufsk og klunnaleg.
Solla stirða, hér kem ég,
Haltrand'eins og spýtukall minn veg.

Reyndar erum við nýbúin að fá Áfram Latibær í vídjóspólusafnið okkar niðrí vinnu og ég er búin að horfa á þetta leikrit þrisvar sinnum á síðustu þremur dögum, en það er samt mjög viðeigandi, þar sem ég minni óneitanlega mikið á spýtukall þegar ég haltra um á staurfótunum mínum sem ég varð mér út um í fyrsta danstímanum mínum á mánudaginn. Ég lifði mig aðeins of mikið inn í dansinn og uppskar einhverja þá allsvakalegustu strengi sem ég hef á ævi minni upplifað. Ég get ekki einu sinni sest niður án stuðnings. Ég þarf að halda mér í stólbök og borð ef ég ætla að setjast einhvers staðra og guð forði fólki frá því að tosa mig á fætur of hratt. Svo er mér líka búið að vera alveg rosalega illt í maganum frá því klukkan tíu í morgun. Ég hef þar af leiðandi ekki gert mikið í kvöld, nema legið upp í sófa á neðri hæðinni (það er of erfitt að fara svona oft upp stigann, og ég hef allt sem ég þarf á neðri hæðinni(eldhús, ísskáp, salerni)) og horft á Scrubs 6. seríu.  Ég hefði getað nýtt tímann og lært, en þetta var bara skemmtilegra.

Ég er að vona að þetta verði orðið betra á morgun, en þá er víst danstími númer tvö :p Annars er líka nýnemakvöld á Highlander fyrir BOG og mig langar alveg rosalega til að mæta. Ákvarðanir, ákvarðanir.

Ég datt annars inn í það í morgun að lesa gamlar bloggfærslur frá því 2006 og 2005 og komst að því að einu sinni var ég fyndin. Þá sagði ég skemmtisögur og reifst og skammaðist og fullt fullt af fólki kommentaði. Ég hló meira að segja að nokkrum sögunum þegar ég rifjaði þær upp um leið og ég las. En ég er augljóslega ekkert sérstaklega fyndin lengur. Einu sinni féll ég næstum því í stærðfræði af því ég gleymdi að það væri próf. Einu sinni hótaði ég að bíta af fólki eyrun ef það hætti ekki að væla og læsti mig inni í hreingerningarskápum, lesendum mínum til mikillar kátínu (sjá 30. Janúar). Einu sinni hljóp allt kvennhlaup Mosfellsbæjar framhjá húsinu mínu (Júní 2006). Einu sinni fann karlinn á efri hæðinni viðkvæm undirföt liggjandi á glámbekk og ákvað að taka þau upp og skila þeim (September 2004).

Svona hlutir koma ennþá fyrir mig. Ég geri ennþá skemmtilega hluti, ég er ennþá algjör krakki og ég er líka ennþá algjör klaufi. Um daginn þjáðist ég til dæmis af krónískri gleymsku. Ég gleymdi að ég væri að fara fínt út að borða beint eftir vinnu um kvöldið og mætti í vinnuna í hermannabuxum. Ég fékk svo leyfi til að skjótast örsnöggt heim til mín, og ég man að ég leit ofan í töskuna mína og hugsaði "Æji, ég nenni ekki að taka hana með mér, ég tek bara það sem skiptir máli". Ég var komin hálfa leið upp Ártúnsbrekkuna þegar ég áttaði mig á því að mér þóttu húslyklar augljóslega ekki skipta mjög miklu máli. Ég endaði svo á því að grípa kolvitlaus föt út með mér og þurfti að fara heim og skipta hvortsemer. Ég þarf bara að læra að hætta að væla um leiðinlega hluti og fara að blogga skemmtilega :p

P.s. Ég update-aði linkalistann hér við hliðina, hann var orðinn heldur fátæklegur :)

Kær kveðja,

Solla stirða

The best laid plans of mice and men....

Ég og Addi fórum í Krónuna í dag, í heiðarlegri tilraun til að minnka dagleg útgjöld okkar í mat og drykk (Sprite Zero var á, þúst, 89 krónur tveir lítrar). Ég komst að því að ég er gríðarlega löt, þegar Addi sneri bílnum við fyrir utan og ég nennti ekki að labba hringinn. Í staðinn henti ég mér inn í aftursætið og öskraði "GOGOGO!!!" Svo hló ég í hálftíma, en var samt eina sem fannst þetta eitthvað fyndið.

Mér hefndist fyrir barnaskapinn samt, vegna þess að nýja hurðin hans Adda, sem kom í staðinn fyrir þessa sem innbrotshyskið skemmdi, var með barnalæsingu og ég komst ekki út. Afhverju barnalæsing? Jú af því Arnar lítur að sjálfsögðu út fyrir að vera átta barna faðir

Svo fórum við inn í Krónuna og ég verð að játa að það er óneitanlega mun skemmtilegra að versla þegar maður er ungur. Við hentum hlutum á milli, hengum á kerrunni og skemmtum okkur vel. Þegar ég leit ofan í körfuna við kassann fór ég að skellihlæja. Ég áttaði mig á því að þetta var týpísk námsmannakarfa. Ekkert flókið, eða eitthvað sem tekur langan tíma að elda. Bara fulllt af þurrmeti, smá snarl fyrir langar lærivaktir, og pasta. Það fannst mér skondið.

Þið afsakið íslenskuna mína. Mér þótti stundum erfitt að finna orðin fyrir, en eftir að hafa lært og setið fyrirlestra á ensku í heila viku, auk þess sem ég kenni ensku og eyði bara mestum hluta lífs míns þessa dagana á ensku, er mjög erfitt að svissa á milli. Í kvöld las ég svona 15 ljóð, og ævisögur tveggja ljóðskálda og glósaði og greindi. Á ensku.

Ég veit ekkert hvernig prófin eiga eftir að fara...

Isis 

Athugið athugið, atvinnuauglýsing!

Það fer ekki á milli mála að nú er ég byrjuðí háskólanum. Ég byrjaði á mánudaginn í síðustu viku. Þá lagði ég af stað frá heimili mínu um miðjan dag, var mætt fimm mínútum áður en tíminn átti að byrja á bílaplanið fyrir utan Háskólabíó og var búin að finna mér stæði kortéri seinna. Ég var tíu mínútum of sein í fyrsta tímann minn. Frábær byrjun.

Þetta reyndist svo vera þema vikunnar, sem einkenndist einnig af road-rage, miklum umferðarteppum og stressi. Ég lærði í fyrsta skipti heima á mánudagskvöldið, þegar ég vaknaði upp við þann vonda draum að ég átti að vera búin að lesa þrjá kafla fyrir breska menningarsögu, og þeir voru áttatíuogeitthvað blaðsíður samtals.

Síðan þá hef ég ekkert lesið heima, og er eiginlega komin á eftir í náminu. Ég lærði frá um það bil 10 til 1 í nótt í gærkvöldi og vaknaði klukkan níu til að fara að læra meira. Ég sé fram á að fara ekki mikið +i bíó á næstunni. Samt hef ég nægan tíma til að læra. Vandamálið er að þegar ég sest niður til að byrja, þá fer ég alltaf að gera eitthvað annað. Eins og núna.

Þegar ég kemst hins vegar í gírinn þá er ég þrældugleg, og þetta er alls ekkert leiðinlegt. Þar af leiðandi auglýsi ég hér með eftir yfirsetukennara. Kennari sá verður að vera strangur og afskaplega afskaplega þýskur. Hann verður að taka tölvuna mína úr sambandi fyrir mig, og sitja yfir mér þar til ég er búin að glósa aaaaaallt efnið sem ég á að vera búin að lesa. Tvisvar. Ég ætla ekki að klúðra þessu :)

Isis - lestarhestur